تبليغاتX
من خیلی دوست دارم

 به كدامين گناه من بايد بسوزم         به كدامين گناه من بايد عشق را پس بدم

به كدامين گناه من بايد تاوان پس بدم       به كدامين گناه من بايد جبران كنم

به خدا گناه من چيست به جز عاشق شدن       آري بگوئيد كه گناه من چيست

من به جز عاشق شدن گناهي نكردم         آري بگوئيد اين گناه است

من عاشق چه كنم كه دل داده ام              به خدا بگوئيد كه من چه كنم

من همه هستيمو دادم به پاي عشق        آري هرچه داشتم ريختم به پاي عشق

آري شما بگوئيد مي توان عشق را پس داد      عشق همچون ليليو مجنون - شيرين و فرهاد

آري هركس كه بگويد مي توان عشق را پس داد     به خدا كه عاشق نيست به خدا كه عاشق نيست

به خدا كه عشقش از روي هوا و هوس است       به خدا كه حرف من با عاشقان يك چيز است

        اي عوشاق اي عوشاق تاكه عاشق نشويد معني عشق را نمي فهميد

كل اين شعر بر گرفته از تجربيات عشق است مهدي ميرجليلي   

كل اين شعر از خودم است

 

 

آموخته ام که ؛ وقتي با کسي روبرو مي شويم ؛ انتظار " لبخندي " از سوي ما دارد . آموخته ام که ؛ لبخند ارزانترين راهي است که مي توان با آن نگاه را وسعت بخشيد . آموخته ام که ؛ باد با چراغ خاموش کاري ندارد . آموخته ام که ؛ به چيزي که عرض يك دقيقه مي شه يك نفر را خرد كرد. در يك ساعت مي شه يكي رو دوست داشت در يك روز هم مي شه عا شق شد .ولي يك عمر طول مي كشه تا كسي رو فراموش كرد

 

  آسمون من و تو يه مدت سياه شده

                                                                            گفتن دوستت دارم كم شده كيميا شده

                        اون غروري كه گذاشته بوديمش يه جاي دنج

                                                                                اومده باز توي قلب من و تو خدا شده

                        اون حسادت ها كه اول طمع عاشقي رو داشت

                                                                                   حالا انگار ارزشش قد يه ادعا شده

                       ما رو چشممون زدن ما كه با هم بد نبوديم

                                                                           ما چه تقصيري داريم كه قحطي وفا شده

                                              

 

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در سه شنبه سی ام آبان 1385 و ساعت 3:22 بعد از ظهر |

وقتي چشمات ديگه اشكي براي ريختن نداره... وقتي ديگه قدرت فرياد زدنم نداري...... وقتي ديگه هر چي دل تنگت خواسته گفتي... وقتي از درون تمام وجودت يخ زده.... وقتي ديگه هيچ كس تو رو درك نمي كنه.... وقتي تنها ترين تنهاي دنيا هستي.... و وقتي باد شمع اتاقت رو خاموش كرد... بدان که هنوز تنها نيستي چون اول خدا رو داري و بعد منو...

 

 

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در سه شنبه سی ام آبان 1385 و ساعت 3:21 بعد از ظهر |
دل تنگم --- دل تنگم

نموندي پيشم ---- نموندي پيشم

گذاشتي رفتي منو تنها گذاشتي دلمو شكوندي 

خيلي مي خواستمت تنها گذاشتي رفتي

نمي دونم بهت چي بگم كه قلبمو شكوندي -- گذاشتي رفتي

تو تنها كسي بودي كه دلمو بهش داده بودم

ولي تو دلمو تحويل نگرفتي -- گذاشتي رفتي

 

شعر تقديم به دختر خانمهاي عزيز

آخر يه روز تيک ميگيري      لباسهاي شيک ميگيري     بابات را ميکني کچل 

 تا بيني رو کني عمل         با همراهت زنگ ميزني      عينک رنگ رنگ ميزني 

 اين دل و اون دل ميزني      هي به موهات ژل ميزني    جنس لباسات تريکو 

 موزيک فقط از انريکو         جوراب هاي فسقلکي         روسري هاي الکي 

 با اشوه هاي شُتري         ميشيني پشت موتوري       تو خيالت خيلي تکي 

 فکر ميکني با نمکي         خوشي با اين تيپ خفن       حالا قشنگي مثلا ؟

البته با پوزش از بعضي دختر خانمها

اين شعر كاملا از خودم بوده

 

همش بهت مي گفتم دوست دارم عاشقتم

ولي تو يه نگاهي به من كردي گذاشتي رفتي

نمي دونم تو دل تو چي بود چي مي گذشت كه اينجوري گذاشتي رفتي

منو با اين همه عشقي كه به تو داشتم تنها گذاشتي رفتي

نمي دونم بهت چي بگم فقط مي تونم دعا بدرقت كنم

كه هر جا هستي خدا پشتو پناهت باشه هميشه نگهدارد باشه

منم به عشق تو زنده مي مونم هر چند كه نيستي كنارم

خدا پشتو پناهت عزيزم

اين شعر از خودم است

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در دوشنبه بیست و نهم آبان 1385 و ساعت 4:9 بعد از ظهر |
سپيده سحر مرا به ياد رنگ زيباي رخت مي اندازد غروب خورشيد با رنگ زردش مرا از غم جدايي

مي هراساند مبادا روزي رودخانه پر تلاطم و .... من از تو دل نمي كنم عشقمان به اقيانوس بي اميدي

بريزد نهايت عشق ما جان دادن براي يكديگر صداقت و يكرنگي مان به رنگ سبز طبيعت محبتمان جاودانه

قلبهايمان پاك چون آسمان آبي و همچون ماه و ستاره كنار هم باشيم و بدان من از تو دل نمي كنم ..... 

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در یکشنبه بیست و هشتم آبان 1385 و ساعت 3:28 بعد از ظهر |

انسان بدون عشق خود شيفته است . بسته است . او فقط خودش را مي شناسد

و او ديگري را نشناخته است. چقدر مي تواند خودش را بشناسد؟ چون فقط ديگري

مي تواند هم چون يك آينه عمل كند. شما بدون شناخت ديگري هرگز خود را نخواهيد شناخت...

     

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در یکشنبه بیست و هشتم آبان 1385 و ساعت 3:9 بعد از ظهر |
     

   

  

 

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت 7:59 بعد از ظهر |

به خدا خسته از آن زخم زبانت شده ام

                              بی خيال تو و ابروی کمانت شده ام

عشق تو بر دل من بار گرانيست و من 

                              بی تحمل شده از بار گرانت شده ام

آنقدر دلبر و دلدار و فريبا نشدی

                              مکن اين فکر که مجنون زمانت شده ام

دو سه روزيست که رفتی و دلم آزاد است

                              آری آزاده ترين مرد جهانت شده ام

اشکم از ديده فرو ريخت و رسوايم کرد

                              حرف آخر...تو کجايی؟نگرانت شده ام

از خودم است

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت 7:52 بعد از ظهر |
اولين كسي كه عاشقش ميشي دلتو ميشكونه و ميره . دومين كسي رو كه مياي دوست داشته باشي و از تجربه قبلي استفاده كني دلتو بدتر ميشكنه و ميزاره ميره . بعدش ديگه هيچ چيز واست مهم نيست و از اين به بعد ميشي اون آدمي كه هيچ وقت نبودي . ديگه دوست دارم واست رنگي نداره .. و اگه يه آدم خوب باهات دوست بشه تو دلشو ميشكوني كه انتقام خودتو ازش بگيري و اون ميره با يكي ديگه ...... اينطوريه كه دل همه آدما ميشکنه
+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت 7:46 بعد از ظهر |
 شعر تقديم به دختر خانمهاي عزيز

آخر يه روز تيک ميگيري      لباسهاي شيک ميگيري     بابات را ميکني کچل 

 تا بيني رو کني عمل         با همراهت زنگ ميزني      عينک رنگ رنگ ميزني 

 اين دل و اون دل ميزني      هي به موهات ژل ميزني    جنس لباسات تريکو 

 موزيک فقط از انريکو         جوراب هاي فسقلکي         روسري هاي الکي 

 با اشوه هاي شُتري         ميشيني پشت موتوري       تو خيالت خيلي تکي 

 فکر ميکني با نمکي         خوشي با اين تيپ خفن       حالا قشنگي مثلا ؟

البته با پوزش از بعضي دختر خانمها

اين شعر كاملا از خودم بوده

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت 7:42 بعد از ظهر |

                        آسمون من و تو يه مدت سياه شده

                                                                            گفتن دوستت دارم كم شده كيميا شده

                        اون غروري كه گذاشته بوديمش يه جاي دنج

                                                                                اومده باز توي قلب من و تو خدا شده

                        اون حسادت ها كه اول طمع عاشقي رو داشت

                                                                                   حالا انگار ارزشش قد يه ادعا شده

                       ما رو چشممون زدن ما كه با هم بد نبوديم

                                                                           ما چه تقصيري داريم كه قحطي وفا شده

                                              

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت 7:23 بعد از ظهر |
به كدامين گناه من بايد بسوزم         به كدامين گناه من بايد عشق را پس بدم

به كدامين گناه من بايد تاوان پس بدم       به كدامين گناه من بايد جبران كنم

به خدا گناه من چيست به جز عاشق شدن       آري بگوئيد كه گناه من چيست

من به جز عاشق شدن گناهي نكردم         آري بگوئيد اين گناه است

من عاشق چه كنم كه دل داده ام              به خدا بگوئيد كه من چه كنم

من همه هستيمو دادم به پاي عشق        آري هرچه داشتم ريختم به پاي عشق

آري شما بگوئيد مي توان عشق را پس داد      عشق همچون ليليو مجنون - شيرين و فرهاد

آري هركس كه بگويد مي توان عشق را پس داد     به خدا كه عاشق نيست به خدا كه عاشق نيست

به خدا كه عشقش از روي هوا و هوس است       به خدا كه حرف من با عاشقان يك چيز است

        اي عوشاق اي عوشاق تاكه عاشق نشويد معني عشق را نمي فهميد

كل اين شعر بر گرفته از تجربيات عشق است مهدي ميرجليلي   

كل اين شعر از خودم است

+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت 3:22 بعد از ظهر |
اگرهمه درهابه رویم بسته باشد مرا غمی نیست چون می دانم دریچه قلب تو تا ابد به رویم بازاست
اگر هیچ صـدایی مرا نخواند همین بسـه که صـدای تو  آرامم کند
برای هر چه دلگیر شوم از ظلمت شبهایی که نغمه های دلچسب تو لالایی است دلگیر نمی شوم
حتی اگر در آسمــان یــک ستاره هـم به من چشمک نزند بزرگـترین دلخـوشیم چشــمان توسـت
درهجوم دردهای بی رحم زندگی تنها نگاه پر مهر توست که از فردایی سبز برایم ترانه می خواند
+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385 و ساعت 4:4 بعد از ظهر |
دلم برای کسی تنگ است
که آفتاب صداقت را
به میهمانی گلهای باغ آورد
و گیسوان بلندش را به بادها می داد
و دستهای سپیدش را به آب می بخشید
دلم برای گسی تنگ است که چشمان قشنگش را
به عمق آبی دریا وازگون می دوخت
و شعر های خوشی چون پرندگان می خواند
دلم برای کسی تنگ است که
که همچو کودک معصومی دلش برای دلم می سوخت
و مهربانی رانثار من می کرد
دل برای کسی تنگ است
که تا شمالی ترین شمال
و در جنوبی ترین جنوب
همشه در همه جا با من بود
آه با که توان گفت
که بود با منو پیوسته نیز بی من بود
و کار من در فراقش فغان و شیون بود
+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385 و ساعت 4:1 بعد از ظهر |
توی مرداب نگاهت یه نفر داره میمیره
دست و پا میزنه اما واسه موندن خیلی دیره
یکی اینجا روبرومه که خراب آرزوشه
یه مسافر غریبس که با مردم نمیجوشه
یکی که بخاطر تو با یه دنیا در میوفته
حتی واسه بی وفائیت شعر عاشقونه گفته
روبروم نشسته بی تو زل زده تو چشمای من
میگه با سرخی آواز تلخی سکوت و بشکن
اون منم همون که عشقت مثه ایینه روبروشه
اون منم همون غریبه که با هیچکس نمیجوشه
یکی که فروغ چشماش از همون مرداب خیسه
خط به خط گلایه هاشو میخونه نمی نویسه
+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385 و ساعت 4:0 بعد از ظهر |
اگر خوشبختي را براي يك ساعت مي خواهيد چرت بزنيد.
اگر خوشبختي را براي يك روز مي خواهيد به پيك نيك برويد.
اگر خوشبختي را براي يك هفته مي خواهيد به تعطيلات برويد.
اگر خوشبختي را براي يك ماه مي خواهيد ازدواج كنيد.
اگر خوشبختي را براي يك سال مي خواهيد ثروت به ارث ببريد.
اگر خوشبختي را براي يك عمر مي خواهيد ياد بگيريد كاري را كه انجام مي دهيد، دوست داشته باشيد.
+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385 و ساعت 3:55 بعد از ظهر |
هر وقت دل کسی را شکستی روی دیوار میخی بکوب تا ببینی که چقدر دل شکسته ای .هر وقت دلشان را بدست آوردی میخی را از روی دیوار بکن تا ببینی که چقدر دل به دست آوردی اما چه فایده که جای میخها روی دیوار میماند ...!
+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385 و ساعت 3:54 بعد از ظهر |
انتظار جاده ای است به بلندی آسمان
جاده ای که تا غروب امتداد یافته وحرف نگفته ایست در سینه آسمان مرده و
ما همه منتظریم تا دیوار فرو بریزد و ریسمان رها شود و در انتهای جاده در
نزدیکترین جای ممکن مامنتظرشنیدن حرف ناگفتهای هستیم که درسینه خاک
گرفته است و منتظر خورشیـدی هستیم که نـور را برایمان به ارمغـان بیـاورد
+ نوشته شده توسط مهدي ميرجليلي در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385 و ساعت 3:45 بعد از ظهر |